Home  
|
  Welkom  
|
  Route  |  Reisverslag  |  Foto's  
|
  Film  
|
  Info  
|
  Contact
 

Donderdag 18 september


Landmannalaugar deel 1; poging mislukt

Vorige dag Volgende dag

En weer wordt het een vreselijke nacht; de rukwinden slaan ondanks het naar beneden gedraaide dak met een hoop kabaal op de auto, bewegen kunnen we niet op het smalle bedje en als we eenmaal de ochtend bereikt hebben zijn we beiden totaal geradbraakt. Wie had ook al weer bedacht dat je van een vakantie heerlijk ontspannen en uitgerust terugkeert...?

Maar o.k., Landmannalaugar stond vandaag op het programma. Ik kijk naar de lucht, die weer niet veel goeds voorspelt, en we vragen nog even na wat het weer gaat worden. De vrouw die gisteren nog positief gestemd was over het weer, zegt nu dat het er toch niet zo goed meer uit ziet; er is weer veel regen op komst. Desondanks gaan we toch op pad. Nog maar enkele kilometers gereden slaat echter toch de twijfel toe; de lucht ziet er erg onheilspellend uit, vooral in de richting waar we naartoe moeten. We stoppen en weten niet echt wat we ermee moeten doen. We willen heel graag naar Landmannalaugar, maar we willen ook geen risico lopen straks midden in een storm te zitten in the middle of nowhere en na lang beraad besluiten we om ook vandaag Landmannalaugar maar weer uit te stellen. Maar wat doen we dan? Zo langzamerhand hebben we het meeste in deze omgeving al wel gezien, behalve de hete bronnen bij Krýsuvík, ook wel Seltún genoemd. En dus wordt dat onze bestemming voor deze dag. Maar we rijden eerst naar Hveragerdi waar ook geothermische velden zijn en wonder boven wonder wordt het weer steeds beter naarmate we westelijker komen! We krijgen lichtelijk spijt van Landmannalaugar, maar als we achterom kijken hangt daar nog steeds een erg zwarte lucht. Gelukkig.

Het geothermisch gebied bij Hveragerdi is anders dan we gewend zijn! Hier geen hekjes met touwen om te voorkomen dat je te dichtbij komt, nee, hier kan je als je wil zelf uitvinden hoe diep de spleten zijn en hoe heet de potjes. Soms is het echt uitkijken geblazen niet in diepe spleten en gaten te vallen en komt de stoom direct onder je voeten vandaan!

Na hier enige tijd te hebben rondgedwaald komen er wat gaten in de bewolking en komt zelfs het zonnetje te voorschijn! We laten Hveragerdi voor wat het is en rijden via weg 38 en 42 naar Krýsuvík, ook een geothermisch veld. Helaas zijn ze aan de weg aan het werken over een afstand van 10 km en schiet het niet erg op. Als de weg weer wat beter wordt zien we ogenschijnlijk nieuw aangekomen toeristen (we zitten immers dichtbij Keflavik Airport) angstvallig de auto langs de kant zetten als wij aan komen denderen. Ons flatgebouw dwingt blijkbaar respect af... grappig.

Eenmaal aangekomen bij Krýsuvík hebben we zowaar een keertje mazzel; de lucht is ineens strakblauw en er is geen wolkje te bekennen. We weten niet hoe snel we uit de auto moeten springen om van dit weer te genieten, we doen de deur open en... VOEEFFFFF! De deur waait bijna uit mijn handen en het kost me onwijs veel moeite om uit te stappen. Nee, hè. Buiten beland heb ik moeite om me rechtop te houden en volledig ingesnoerd in mijn capuchon en mijn camera met de band verankerd aan mijn hand (hij zou zomaar uit mijn handen waaien) ga ik na een flinke Gilles de la Tourette uitbarsting op pad. Ziet het weer er een keer erg goed uit, wordt je van je sokken geblazen door de wind. Het went maar niet al deze weersomstandigheden.

Vervolgens verbazen we ons over de hoeveelheid kleuren die met de zon en tegen een strakblauwe lucht erg fel over komen. We zien rood, groen, grijs, blauw; deze omgeving is echt prachtig! En het pruttelt en sist er weer op los; watertjes met belletjes, modderpotjes en rookpluimen, we kunnen er geen genoeg van krijgen.

We nemen dan ook de tijd en als we het gezien hebben besluiten we om weer op dezelfde plek te overnachten als de afgelopen nacht, aangezien we daar redelijk dicht bij de F 225 zitten, de weg die naar Landmannalaugar leidt. En we laten ons nu door niets en niemand tegenhouden; morgen zullen en moeten we Landmannalaugar bereiken, wat het weer ook voor ons in petto heeft… Toch?

 

Vorige dag Volgende dag