Home  |  Welkom  |  Route  |  Reisverslag  |  Foto's  |  Film  |  Info  |  Contact      

    Beijing  |  Xi'an  |  Chengdu  |  Panzhihua  |  Lijiang  |  Dali  |  Shilin  |  Yangshuo  |  Hong Kong  |  Guangzhou

Tuuut tuuut tuuuut. Shit, de wekker gaat. We moeten eruit, want om 7.15 uur vertrekt onze bus naar Shilin, het Stenen Woud.

We gaan op weg. Het regent en alle ramen van de bus beslaan in een mum van tijd. Ook komt er af en toe een dikke laag mist op zetten, waardoor het zicht erg slecht is. De weg is nat en Martijn heeft al gespot dat we banden hebben zo kaal als een biljartbal. Fijn! Onderweg komen we een ongeluk tegen; er is een wagen over de kop gegaan en even later zijn wij ook bijna aan de beurt! De weg is leeg, maar er staat een klein hondje midden op de weg dat niet echt weet wat hij moet doen. Hij loopt onze rijbaan op, beslist dan weer terug te gaan en draait dan weer om. Onze bus remt en remt en, zoals te verwachten met dit weer en de kale banden, raken we in een slip. De hele achterkant slaat uit en wij hebben onze harten in onze keel zitten. En dat ook nog eens langs een afgrond… Nou ja, het hondje is in ieder geval gespaard. En wij leven ook nog. De schrik zit er goed in en nauwlettend houden we de rest van de rit de weg en de chauffeur in de gaten.

Als we eenmaal bij Kunming in de buurt zijn, krijgen we een vreselijke lunch met vlees, vis en gevogelte van echt slechte kwaliteit. De eend die we krijgen is heel erg vet, het is alleen al ranzig om er naar te kijken, laat staan om het op te eten. Hoewel, er is iemand die vooral de voorpoten erg lekker vindt… (hoezo voorpoten bij een eend?) In de kippenbouillon drijven allerlei restanten kip, met bot en inclusief kwabbels. Pjoek…

Na nog een uurtje rijden met de bus, komen we uiteindelijk aan bij het Stenen Woud in Shilin. Het hotel ligt midden in het park dus gaan we meteen het park in gewapend met regenjas, plu en antimuggen melk (in dit gebied komt malaria voor). De kalksteenzuilen zijn een beroemd natuurwonder. De asgrijze stenen pilaren, honderden miljoenen jaren geleden verlaten door een zich terugtrekkende zee, staan als geologisch kreupelhout bij elkaar. De grillige vormen zijn het gevolg van extreme verwering. Jammer genoeg hebben de Chinezen het park nogal toeristisch gemaakt en is het nét allemaal wat té aangelegd. Zonde. Maar als je wat verder het park inloopt (waar de Chinezen niet meer komen) dan is het allemaal wat natuurlijker gelukkig.

Maar ook in dit park krijgen de Chinezen geen genoeg van trappen. Overal zijn trappetjes aangelegd tussen de rotsen, en met dit wederom natte weer is de een nog glibberiger dan de ander. Het is uitkijken geblazen en als de traptreden dan ook nog schuin gaan lopen is het helemaal pret. Onderweg moeten we verschillende keren schuilen voor de regen en onweer, maar af en toe komt er ook nog een heel voorzichtig zonnetje om het hoekje kijken.

We hebben een plattegrondje van het park en er staan veel rotsen op die allemaal zeer fantasierijke namen hebben gekregen; Neushoorn-die-naar-de-maan-kijkt, Vrouw-die-op-haar-man-wacht, Kameel-rijdend-op-een-olifant en Een-paar-Mandarijn-eenden-die-spelen-in-het-maanlicht. Meteen wordt duidelijk dat de Chinezen erg veel fantasie hebben, want veel verder dan de Olifant-op-een-platform komen wij niet. Ja, een paar hoofden zien we ook wel in de rotsen. Maar om daar dan meteen een vrouw-die-op-haar-man-wacht in te zien…

Het wordt snel donker en de muggen beginnen actief te worden, dus gaan we maar terug naar ons hotel. Daarna gaan we op zoek naar een restaurantje, iets wat nog niet mee blijkt te vallen, aangezien het vandaag volle maan feest is en alles gesloten is. Uiteindelijk vinden we een restaurantje waar we wat kunnen eten, en na het eten wordt het een dolle boel ter ere van het maanfeest; er wordt gezongen en we krijgen ieder een scheutje drank uit een handgranaatje. Nou, die valt inderdaad als een bom! Wat een smerig spulletje. 50% alcohol en het smaakt als spiritus. De meiden van het restaurantje hebben de grootste lol en weer komen ze een granaatje brengen. Zelf drinken ze vrolijk mee. Het zingen gaat steeds beter, maar helaas is onze zoektocht naar een Chinees die toon kan houden nog steeds gaande…

7 oktober
Op ons gemakkie!

Vandaag slapen we wat uit, ontbijten we op ons gemak en doen we het rustig aan. Net als we klaar staan voor nog een wandeling door het Stenen Woud, wordt de lucht donker en een minuut later valt de regen met bakken uit de hemel. We hebben geen zin om weer nat te worden, dus laten we de wandeling maar zitten en lezen nog wat in de reisboeken over Yangshuo, waar we vandaag naartoe vliegen.

Vorige  Naar boven  Volgende